Aralık 1 - Kayıplar ve Yaratılış

Lightnin' Hopkins - Woke Up This Morning...

hissettiğinden fazlası değil, işte şu an! 
başlıyoruz yine...

''Uzun zaman olmuş, doğru düzgün yüzleşmemişim meğer kendimle.
unutmuşum aslında insanlığımı kendi içimde de, farkında bile değilmişim.
Beni ben yapan şeylerden, sanatsal ve yaratıcılık babında bir bir uzaklaşmışım...
Öyle ki, farklı başlıklar altında yazdığım 5-6 blogtaki yazıları okuyunca, geçmişle bugün arasında Cengiz bağlantısını kuramadım.
O günleri hissedemedim, bugünü hissetmediğim gibi.
Tüm bunların sebebi Kaybedenler Kulübü'ne zorunlu giriş diyebiliriz...

Sebepler;
- Aslında benim gibi düz ve yalın bir adamı, sırf nefes alıyorum diye bırakan puşt arkadaşlarım ilk suçlu hayatımda. Alevi değilim ve bu sorun oluyor. 10 senedir yoklar. Tekim...
- Halis'in şirketi kurdurup siktirolup gitmesi de nihayet şu an satırlara girmiş durumda. Ömür boyu affetmeyeceğim, ama içimde tutmaya devam edeceğim. Ölüme yakın bu üzüntümü söylerim. Sayesinde tek başıma şirketin tonlarca borcu ve zorluğu ile savaşıyorum. Şaka gibi... Bana şirketi kurduran, borca sokup ofisten gitmeme sebep olan adam yok ortada, kendi lüksünü ve konforunu yaşıyor... Ama bu onu sevmememe engel değil.
- ve ölümlü dünyada olgunluğumdaki ilk ciddi kayıp! 
Dedem... artık aramızda değil. 
Bu hususta farklı notlarım var ama o kadar acı ve telaş içindeyim ki, yasımı bile eksik ve sıkıcı tutabiliyorum. 
Beni disipline eden ve Tanrısal manada ciddi katkısı olan adam artık Cennet'te. Buraya Cennet yazdım, çünkü gideceğine çok inanıyor ve çokta hissediyorum. Yoksa boş beleş sanatçı uğurlaması gibi ışıklar içinde gitsin, kıçına fitil taksın demem, o kafada değiliz.

- Ve ve ve... Venüs;
Bir sonra ki yazıda kendini bulacaksın.

Babam'a...

yaşarken acısıyla kaybetmenin

hep bir yanım eksik

bir yanım muamma baba

yolda yürürken geceleyin

aklımda çocukluğumda söylediğin

iki çift cümle

hep mi esir olur en içten bir  çocuk

esrik gider babaya boynu bükük

ben öyleydim işte giderken babama

bir yanım eksik, boynum bükük

ey babacım

sana yazılan şiirde devrik

hayatta eksik

bize verdiğin sessiz öğütten biz

alacağımızı aldıkta büyüdük

şimdi diyorum ki resmine bakarak

ne büyük ödülsün bize

nefes aldığımız hergün

senin emanetinle yürüdük.

Şükürler olsun Babamız olduğun güne!

19 Nisan 2014 / 14:36